شمارهٔ ۶۶ امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نقل از ساقی می‌گوید که وقتی ساقی جامی را می‌چرخاند، دلش به یاد لب معشوق می‌افتد. نسیم صبای عشق او را به یاد بوی لعل محبوبش می‌اندازد و دلش بارها به خاطر وفای او به خون می‌گردد. شاعر از پیر عقل می‌خواهد که او را از صحبت با دیوانگان بازدارد و اشاره می‌کند که اگر کسی او را از در معشوق دور کند، دلش به وفای معشوق باز می‌گردد. در پایان، به سرنوشت بدی که بر او نازل شده اشاره کرده و می‌پرسد که آیا نوشته‌ای از گردون او را به این حال نشسته است.