شمارهٔ ۹۸ امیر شاهی
امیر شاهی سبزواری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای به لطف از آب حیوان پاک‌تر
قدت از سرو روان چالاک‌تر
با که گویم درد خود، کز عشق اوست
هر کرا بینم، ز من غمناک‌تر
بی‌رخت چون لاله داغم بر دلست
سینه‌ام از دامن گل چاک‌تر
لعلت از خونم ندارد هیچ باک
نرگس شوخت از آن بی‌باک‌تر
هست شاهی در طریقت خاک راه
لیک در کوی تو چیزی خاک‌تر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر با توصیف محبوب خود، او را از هر نظر برتر از دیگران می‌داند. او درد عاشقانه‌اش را بیان می‌کند و از غم و بی‌پناهی خود در نبود محبوب سخن می‌گوید. همچنین، شاعر به ارزش و مقام محبوب در بین سایرین اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او آنچنان عمیق است که حتی در مقایسه با خاک و دیگر نعمت‌ها، محبوبش در دل او جای دارد. در نهایت، این شعر نمایانگر شدت احساساتی همچون عشق، غم و زیبایی است.