قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۲ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تن خرقه و سر کلاه و پایت نعلین
نعلین ز پا برون کن و خرقه ز تن
بگشا گره زلف و موله می باش
آخر چه کنی کله کله را بفکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از شخصی میخواهد که لباسهای رسمی و نعلین (نوعی کفش) را کنار بگذارد و به جای آن، موهایش را آزاد بگذارد و خود را رها کند. در پایان، شاعر به انتقاد از ظاهرفروشی و تظاهر به مقام میپردازد و از او میخواهد تا خود را در کنار بگذارد و به واقعیت بپردازد.