قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۱ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
واحدیت یکی است از وجهی
احدیت یکی است از همه رو
چون یکی در یکی ، یکی باشد
به همه وجه آن یکی می گو
واحدیت طلب کن از اسما
احدیت ولی ز ذات بجو
غرق دریا شو و بجو ما را
غرق کثرت شو و حباب بشو
محرم راز نعمت الله شو
خوش بگو لااله الا هو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم واحدیت و احدیت پرداخته و میگوید که واحدیت از جنبههای مختلف یکی است، و این یکی در واقع یک حقیقت الهی است. به منظور دستیابی به این واحدیت، انسان باید به اسماء و صفات الهی توجه کند، اما برای درک احدیت باید به ذات خداوند بپردازد. در این مسیر، انسان باید از کثرتها فراتر رود و خود را در دریای واقعیات غرق کند تا به حقیقت الهی نزدیک شود. در نهایت، با اشاره به رازهای الهی و نفی کثرت، شاعر بر یگانگی خداوند تأکید میکند.