قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۲ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نیک و بد را به لطف خود بنواز
آنگهی خوش بزی و خوش می رو
این نصیحت قبول اگر نکنی
بگذر از این فقیر و خوش می رو
دست ریش دنیی دون می‌زن
دم خر را بگیر و خوش می رو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما توصیه می‌کند که در زندگی نیک و بد را از خود بپذیریم و با خوشی زندگی کنیم. اگر این نصیحت را نپذیریم، بهتر است از دیگران بگذریم و به خوشی خود ادامه دهیم. همچنین، اشاره‌ای به اهمیت نداشتن وابستگی به دنیا و لذت بردن از زندگی داریم.