رباعی شمارهٔ ۲۱۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به مفهوم وحدت و موجودیت اشاره دارد. او بیان می‌کند که در جمع و تفکیک تمام جزئیات نیست، بلکه در هر لحظه و شرایطی حقیقت و واقعیت را به صورت عینی تجربه می‌کند. در عین حال، با اشاره به می و شراب، به نوعی از شادی و حالت‌های روحانی نیز اشاره دارد. در نهایت، او بر این نکته تأکید دارد که در هر حالتی، ذات واقعی‌اش یکی است.