شمارهٔ ۸ - پسر عبد سوزنی سمرقندی
سوزنی سمرقندی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای مرز تو اندر خور . . . ر پسر عبد
در مرز تو بینم خور . . . ر پسر عبد
علاک در مرز تو چون دید، همانگاه
دانست که از در . . . ر پسر عبد
یک ره ز در صدق نگویی که چه گویی
آن روی تو با منظر . . . ر پسر عبد
دیدی به گه اندر شده با پشم همه غرق
آن قامت چون عرعر . . . ر پسر عبد
صد . . . ر دگر دیدی استاده مهیا
بر . . . دن تو، همبر . . . ر پسر عبد
. . . ر پسر عبد چو شه بود، تو گفتی
. . . ر دگران لشکر . . . ر پسر عبد
ای گنده جمالی به هجای تو درین شعر
بودم همه مدحتگر . . . ر پسر عبد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و فضایل پسر عبد اشاره میکند. او زیباییهای او را در مرزها و در بین شعائر خاص میبیند و در تلاش است تا او را توصیف کند. شاعر به شکوه و عظمت جوان اشاره کرده و میگوید که همه او را تحسین کرده و به مدحش میپردازند. این اثر به نوعی بازتابی از عشق و ارادت شاعر به پسر عبد است و به توصیف ویژگیهای برجسته او میپردازد.