شمارهٔ ۱۲ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از غم و اندوهی که بر دلش نشسته صحبت می‌کند و می‌گوید که امشب غم دیگری نیز بر غم‌هایش افزوده شده است. او از دیگران می‌خواهد که از نوشیدنی‌اش دوری کنند و به یاد آتش‌سوزی که به خرمن او زده‌اند، می‌افزاید. شاعر به وضعیت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که داستان‌هایی که دیگران برای تسکین او می‌گویند، فایده‌ای ندارد و افکارش را آشفته کرده است. در نهایت، او به درمان خود اعتقادی ندارد و احساس می‌کند که بهبودی حاصل نخواهد شد.