شمارهٔ ۱۵۲ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بساقی به میخانه و حال و هوای مستی اشاره می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌پرسد که چرا عهد دوستی را شکسته است، در حالی که آنها همچنان به یاد او هستند. او به این فکر می‌کند که شاید دلشکنی پیش آمده که صدای شکست را شنیده است. همچنین بساقی به خاصان حرم بشارت می‌دهد که معشوقه‌اش به سوی بت‌پرستی رفته است. در نهایت، او به حال خود اشاره می‌کند که نه به حالت هشیاری است و نه مست، گویی در دو دنیای مختلف سرگردان است.