شمارهٔ ۱۶۰ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دلسردی و ناامیدی شاعر از عشق و روابط است. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر او را ترک کند، حداقل آرزو دارد که زیبایی‌های باغ عشق را خراب نکند. او به ناپایداری وعده‌های معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در تصمیم‌گیری‌های خود، به احساسات و روابط انسانی توجه کند و از فکر سود و زیان دوری کند. شاعر به طور کلی از عدم وفای به عهد و خطرات عشق و جدایی گلایه می‌کند.