شمارهٔ ۲۱ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج عاطفی خود می‌گوید. او احساس می‌کند که دلش پر از ناامیدی و بی‌وفایی شده و به شخصی مورد علاقه‌اش اعتماد ندارد. شاعر از آمدن یار بدون وعده و تأثیر آن بر شادی‌اش سخن می‌گوید و به پاکی دامان یار اشاره می‌کند، اما دلش هنوز دچار بدگمانی است. همچنین، او از اشک‌هایی که به خاطر فراق یار ریخته می‌شود، صحبت می‌کند و نگران است که دیگران او را به خاطر این وضع شبیه به دیگران بدانند. در مجموع، شعر به مضامین عشق، درد و بدگمانی پرداخته است.