شمارهٔ ۶۵ طبیب اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساساتی عمیق از درد و رنج انسانی می‌پردازد. شاعر به نقض عدالت و بدبختی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس از ظلم و ستم چرخ روزگار در امان نیست. او به این نکته می‌پردازد که در دنیای پر از فقر و یتیمی، انتظار احسان و کمک از دیگران بی‌فایده است. عشق و احترام به دیگران، به عنوان ارزش‌هایی در زندگی، تنها با حسن سلوک ممکن است. در انتها، شاعر به ضرورت تلاش برای پاک کردن زنگارهای قلب و روح اشاره می‌کند و می‌گوید که اصلاح این زنگارها از کارهای سخت و گران خواهد بود.