شمارهٔ ۷۰ طبیب اصفهانی
طبیب اصفهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ترک چشمش که قصد جان دارد
زمژه تیغ بر میان دارد
می توان یافت کاین تغافل را
بمن از بهر امتحان دارد
قسمت عاشقان فراغت نیست
بلبل از خار آشیان دارد
پیش روشندلالن خموش نشین
نفس آیینه را زیان دارد
نکند شکوهای طبیب از غیر
شکوه از بخت سرگران دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف عشق و دردهای ناشی از آن میپردازد. او از ترک چشمی سخن میگوید که نیت آسیب زدن دارد، و اشاره میکند که این نادیده گرفتنها ممکن است برای آزمایش عشق باشد. همچنین، به این نکته اشاره میکند که عاشقان همیشه در رنج و جدایی هستند و بلبل (نماد عاشق) همواره از خارهای آشیان رنج میبرد. شاعر توصیه میکند که در حضور معشوق باید سکوت کرد، زیرا هر کلامی میتواند مضر باشد. همچنین هشدار میدهد که سخن گفتن از رنجها و مشکلات ممکن است باعث ایجاد شگفتی در طبیب (راهنما) شود، چرا که مشکلات از سرنوشت ناشی میشوند.