شمارهٔ ۲۶۸ طغرل احراری
طغرل احراری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
زیر بار عشق تو قدم دو تا خواهد شدن
یاد نخل قامتت آن دم عصا خواهد شدن
وامکن لعل لب خود شور در عالم مریز
بلبل از خندیدن گل در نوا خواهد شدن
همچو نی از سوز عشقت توأمان ناله‌ام
بند از بندم ز هجرانت جدا خواهد شدن
نامه ظلم تو بر کف سرکشم بیرون ز خاک
کی تو را اندیشه روز جزا خواهد شدن؟!
گرچه دورم از برت لیکن دلیل اشتیاق
عاقبت سوی تو ما را رهنما خواهد شدن
بعد مرگ از نرگس خاک مزارم ز انتظار
صد هزاران چشم در راه تو وا خواهد شدن
نسبت من با سگت دادی و می‌ترسم ازآن
در میان ما و آن سگ ماجرا خواهد شدن
هرکجا جنس قماش حسن او آید به عرض
از هجوم خلق عالم زیر پا خواهد شدن
طغرل از گفتار خود سامان خجلت می‌کنم
از عرق آیینه‌ام موج حیا خواهد شدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان کننده عواطف عمیق عاشقانه و بیان احساسات ناشی از عشق است. شاعر به عشق خود اشاره می‌کند و دلتنگی و اشتیاقش برای معشوق را به تصویر می‌کشد. او به زیبایی‌های معشوق مثل قامت و لب‌هایش اشاره می‌کند و به تبعات جدایی و دوری فکر می‌کند. شاعر به نوعی ناتوانی در برابر عشق را به تصویر می‌کشد و ابراز می‌کند که عشق او در زندگی‌اش تأثیر عمیق و ماندگاری خواهد داشت. در نهایت، او از امید و انتظار برای دیدار معشوق حتی پس از مرگ سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشقش ادامه‌دار است.