شمارهٔ ۲۹۰ - در جواب گلشنی بخارایی طغرل احراری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عدم حضور معشوق در وعده‌ای که داده است، ابراز ناامیدی و غم می‌کند. او به انتظار نشسته و از اینکه معشوق به سمرقند نرفته و به دیدارش نیامده، دلشکسته است. همچنین، او به یاد باغی پر از امید و جان‌فشانی‌هایی که در انتظار ورود معشوق بوده، حسرت می‌خورد و از اینکه حتی پیام‌هایی از طغرل درباره معشوق دریافت کرده، اما همچنان او نیامده، ناراحت است. به‌طور کلی، این اشعار بیانگر اشتیاق و ناامیدی شاعر در فقدان معشوق است.