شمارهٔ ۴۲ طغرل احراری
طغرل احراری / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز خود بسیار دور افتادم از معنی قرینی‌ها
مرا سرمشق حیرانیست اکنون موی چینی‌ها
توان در مزرع باغ جهان گل از ادب چیدن
که صد خرمن نمایی حاصل ازین خوشه‌چینی‌ها
مرادی کی بود غیر از تسلی‌بخش آرامش
نباشد بهره لیلی را ازین محمل‌نشینی‌ها!
ز شرم آن که فردا محرم مهر بتان باشی
به شبنم غوطه زن امروز از خجلت جبینی‌ها
بلند افتاده از نااعتباری اعتبار من
که از نامم عرق گل می‌کند از بی‌نگینی‌ها
دمی ز اندیشه دل در پی صید معانی شو
اگر باشد رسا فکر تو در معنی کمینی‌ها
کنون جنس قماش خویش را طغرل به عرض آرم
مرادی کی شود حاصل ازین خلوت‌گزینی‌ها؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار احساس دوری از معانی عمیق و حقیقی را بیان می‌کند و به سردرگمی خود اشاره می‌کند. او از تلاش برای درک زیبایی‌ها و گل‌های معنوی در زندگی می‌گوید، اما از عدم توانایی در چیدن این گل‌ها در باغ وجودش نگران است. همچنین، او بر اهمیت آرامش و تسکین در زندگی تأکید می‌کند و از شرم خود در برابر دنیا و عشق می‌گوید. شاعر به ناامیدی از اعتبار خود اشاره کرده و به جستجوی معانی حقیقی و عمق اندیشه‌ها اشاره می‌کند. در نهایت، او به این فکر می‌افتد که آیا می‌تواند از این خلوت به دستاوردی در زندگی برسد.