شمارهٔ ۷۴ طغرل احراری
طغرل احراری / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
رندیم ما و بوقلمونی شعار ماست
رسوا شدن میان کسان اعتبار ماست
ما پیروان پیر خرابات می شویم
بی‌خود شدن به گوشه میخانه کار ماست
زلف سیه که گرد رخ یار دیده‌اید
آن پیچ و تاب حلقه دود شرار ماست
از بهر یار طعنه اغیار می‌کشیم
با یار ما نظر نکند هر که یار ماست
آن معنی‌ای که هست ز مضمون بی‌نشان
پیوسته صید طغرل عنقاشکار ماست!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره پیروان یک مکتب معنوی است که در جستجوی عشق و حقیقت هستند. تکیه بر ارزش‌های رندانه و زیبایی‌های عشق دارد. شاعر به رسوایی و طعنه‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که پیروان این مکتب، بی‌خود شدن در میخانه و ترک دنیا را ترجیح می‌دهند. زیبایی یار و پیچ و تاب زلفش را به طعنه‌های دیگران نسبت می‌دهد و در نهایت به دنبال معنایی عمیق‌تر هستند که در قالب شکار طغرل تجلی می‌یابد.