شمارهٔ ۸۰ طغرل احراری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دل‌های پر درد و رنج خود سخن می‌گوید. او از غم و جفایی که به او رسیده است، توصیف می‌کند و می‌نالد از زخم‌های عمیق ناشی از عشق. عشق او چنان طاقت‌فرساست که بسیاری دیگر نیز مثل او از ناتوانی و گرفتار شدن در این عشق رنج می‌برند. او می‌گوید که حتی در دوری از معشوق، درد و ماجراهای این عشق بر سرش آوار شده است. شاعر به زاهدان اشاره می‌کند و از تقدیر و سرنوشت خود می‌گوید که به او دوشیدن غم و درد را تقدیر کرده است. نهایتاً، او از زیبایی اشعار و مضامین عاشقانه‌اش نیز یاد می‌کند.