شمارهٔ ۸۸ طغرل احراری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و بی‌نظیری معشوق خود می‌پردازد. او می‌گوید که هیچ کس به اندازه این معشوق در جهان زیبا نیست و حتی اهریمن نیز نمی‌تواند با زیبایی او رقابت کند. شاعر در دلش شمعی روشن دارد که حضور معشوق را احساس می‌کند و هیچ مانعی بر سر راه عشقش نمی‌بیند. همچنین، او تنها در غم هجران معشوقش، خیال لیلی را به یاد می‌آورد. شاعر بیان می‌کند که عشق به او راهی دشوار است و در این راه تنها می‌تواند به خاطر آن معشوق ادامه دهد. در نهایت، از زیبایی شعر خود و توانایی خود در سرودن نیز سخن می‌گوید و به دیگران توصیه می‌کند که در حرمت این معشوق، با ادب رفتار کنند.