شمارهٔ ۱۱۴ فرخی یزدی
فرخی یزدی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر بدین سان آتشِ کین شعله‌ور خواهی نمود
مُلک را در مدّتی کم پُرشَرَر خواهی نمود
با چنین رُل‌ها که بی‌باکانه بازی می‌کنی
پیر و بُرنا را گرفتارِ خطر خواهی نمود
اندر این شمشیربازی از طریق دوستی
پیشِ دشمن سینهٔ ما را سپر خواهی نمود
پافشاری می‌کنی از بس به تحکیمِ مقام
مملکت را سربه‌سر زیر و زبر خواهی نمود
با چنین سختی که بنوازی تو کوسِ هرج و مرج
گوش گردون را از این آواز کر خواهی نمود
دستِ دهقان را به داسِ خون‌چکان خواهی رساند
کارفرما را اسیرِ کارگر خواهی نمود
آخر ای سرمایه‌دار این سودها را پایه نیست
با زبردستی در این سودا ضرر خواهی نمود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر هشدار می‌دهد که اگر آتش کینه و تنش‌ها شعله‌ور شود، برقراری نظم و آرامش در جامعه مختل خواهد شد و هر دو گروه پیر و جوان به خطر خواهند افتاد. او به عمل‌کرد بی‌محابا و بدون قضاوت برخی افراد اشاره می‌کند که ممکن است به درگیری و جنگ دامن بزنند. ادامه این وضعیت باعث ضعف و ناامنی در کشور می‌شود و حتی دوستی‌ها را به دشمنی تبدیل می‌کند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که این مشکلات نه تنها به افراد عادی آسیب می‌زند بلکه سرمایه‌داران نیز با ادامه این روند، نهایتا متضرر خواهند شد زیرا در این وضعیت هیچ بنیانی برای سودآوری وجود ندارد.