شمارهٔ ۱۳۵ فرخی یزدی
فرخی یزدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گر در طلبِ اهلِ دلی همدمِ ما باش
سلطانی اگر می‌طلبی یارِ گدا باش
گر در صددِ خواجگیِ کون و مکانی
با صدق و صفا بندهٔ مردانِ خدا باش
خواهی چو بر آن طُرّهٔ آشفته زنی چنگ
چون شانه سراپا همه‌جا عقده‌گشا باش
گر مغبچهٔ میکده‌ای شوخِ ختا شو
ور معتکفِ مدرسه‌ای شیخِ ریا باش
تا بَدرِ درخشان شوی از سِیرِ تکامل
همچون مَهِ نو لاغر و انگشت‌نما باش
در بادیهٔ عشق اگر پای گذاری
اول قدم آمادهٔ صد گونه بلا باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این نکته اشاره دارد که اگر به دنبال انسان‌های با ایمان و دل‌سوز هستید، خودتان نیز باید در طلب آن‌ها باشید. اگر خواهان مقام و سلطنت هستید، باید به سادگی و humility بپردازید. برای رسیدن به کمال از افراد خداپرست و درستکار الگو بگیرید و با صداقت و صفا زندگی کنید. در مسیر عشق اگر قدم برمی‌دارید، آماده‌ی رویارویی با چالش‌ها و سختی‌ها باشید. به طور کلی، این شعر به اهمیت صداقت، Humility و تلاش در مسیر عشق و کمال اشاره دارد.