شمارهٔ ۱۵۱ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این مضمون اشاره دارد که باید در مسیر عدالت گام برداریم و با داشتن این نگرش، علم را در همه جا منتشر کنیم. زندگی به این شکل قابل تحمل نیست و بهتر است این روش‌های نادرست را تغییر دهیم. باید قوانینی عادلانه‌تر وضع کنیم و بر اساس آن‌ها عمل کنیم. همچنین، باید به نفع عدالت تلاش کنیم و در مقابل ظلم و ستم بایستیم. در دنیایی که تحت فشار مادیات است، باید ارزش‌های واقعی را جایگزین سکه‌های مادی کنیم. زمانی که دنیا به بهشت تبدیل شود، می‌توانیم از شادی و زیبایی‌های آن بهره‌مند شویم، و اگر از حقایق فراموش‌شده صحبت کنیم، به ما لقب تندرو خواهند داد.