شمارهٔ ۲۶ فرخی یزدی
فرخی یزدی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با فکر تو موافق ناموس انقلاب
باید زدن به دیر کهن کوس انقلاب
گر دست من رسد ز سر شوق می روم
تا خوابگاه مرگ به پابوس انقلاب
از بهر حفظ ملک گزرسس بیاورم
در اهتزاز پرچم سیروس انقلاب
خون هزار زاغ بریزم به بوم خویش
آید به جلوه باز چو طاوس انقلاب
از انقلاب ناقص ما بود کاملا
دیدیم اگر نتیجه معکوس انقلاب
سالوس انقلابی ما اهل زرق بود
یاران حذر کنید ز سالوس انقلاب
طوفان خون پدید کند کلک فرخی
آن سر بریده تا شده مأنوس انقلاب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شور و شوق انقلاب و اهمیت آن در جامعه است. شاعر با ابراز عشق و وفاداری به انقلاب، به وظیفه خود برای حفظ کشور و حمایت از پرچم انقلاب اشاره می‌کند. او همچنین به خطرات و مشکلاتی که در مسیر انقلاب وجود دارد، مانند افراطی‌گری و ظاهر فریبی، هشدار می‌دهد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هر تغییر و انقلابی ممکن است نتایج نامطلوبی داشته باشد و از مردم می‌خواهد که نسبت به فریبکاران در این مسیر هوشیار باشند.