شمارهٔ ۵۶ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از بیدادگران و نابرابری‌های اجتماعی می‌پردازد و از ضرورت برخورد با ظلم و ستم سخن می‌گوید. شاعر به این نتیجه می‌رسد که باید با افرادی که از زحمت دیگران بهره‌برداری می‌کنند و از بی‌عدالتی‌ها سود می‌برند، به شدت برخورد شود. او تأکید می‌کند که مسکنت و فقر باید ریشه‌کن شوند و افرادی که در حق جامعه ظلم می‌کنند، باید مجازات شوند. در نهایت، او به این نکته اشاره دارد که اگر انسان‌ها به مسئولیت‌های خود عمل نکنند، باید به سراغ موجودات دیگر رفت و آنها را به عنوان نمونه‌ای از ناهنجاری‌ها معرفی کرد.