نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ فرخی یزدی

فرخی یزدی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

نارفیقان چون به یکرنگان دو رنگی می‌کنند

از چه تفسیر دو رنگی را زرنگی می‌کنند

در مقام صلح این قوم ار سپر انداختند

تیغ بازی با سلحشوران جنگی می‌کنند

دیو را خوانند همسنگ پری هنگام مهر

روم را درگاه کین همرنگ زنگی می‌کنند

عرض و طول ارض را از بهر خود خواهند و بس

با همه روزی فراخی چشم تنگی می‌کنند

شیر مردی را اگر بینند این روبه‌وَشان

خرد با سرپنجه‌ای خوی پلنگی می‌کنند

نام آزادی برای خویش سازند انحصار

بازی این رل را حریفان با قشنگی می‌کنند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد رفتار برخی افراد و گروه‌ها می‌پردازد که در ظاهر به صلح و دوستی صحبت می‌کنند، اما در باطن دسیسه و فریبکاری می‌کنند. شاعر اشاره می‌کند که این افراد با بهره‌برداری از دو رنگی و نفاق، قصد دارند به منافع خود برسند. همچنین، زشتی و دشمنی‌شان را در لابیرنتی از صلح و مهر پنهان می‌کنند. آنها در تلاشند تا با انحصارطلبی و سوءاستفاده از مفاهیم زیبا مانند آزادی، قدرت و منابع را در دست خود نگه دارند و در این راستا از ضعف دیگران استفاده می‌کنند. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که این رفتارها باعث ایجاد ریا و دورویی در جامعه می‌شود.