شمارهٔ ۸۳ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ابراز ناامیدی و نارضایتی از وضعیت زندگی و جامعه می‌پردازد. شاعر به این نتیجه می‌رسد که ارتباط و عشق واقعی به سختی به دست می‌آید و حتی اگر در ظاهر همدیگر را بیابیم، در واقع دل‌ها در کنار هم نیستند. او به ویژگی‌های منفی جامعه، از جمله ظلم، خرافات و ناپاکی می‌پردازد و می‌گوید که با این روش‌ها هیچ مشکل اجتماعی حل نخواهد شد. شاعر همچنین بر پایداری و استقامت خود تأکید می‌کند و می‌گوید که مانند کوهی استوار است که با بلایای طبیعی تزلزل نخواهد یافت. در نهایت، او خواسته‌های خود را از قدرت و جامعه‌ای پاک بیان می‌کند.