شمارهٔ ۸۷ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تفاوت‌های ظاهری و باطنی در زندگی و ارتباطات انسان‌هاست. شاعر به کاخ‌های بزرگ و زیبا اشاره می‌کند که در عین حال ممکن است خالی و بی‌روح باشند، و زیبایی واقعی را در بزم تهیدستان می‌جوید. او تاکید می‌کند که افرادی که در مسیر عشق و معنویت هستند، ممکن است دل‌ باخته و غمگین باشند اما ارزش آن را دارند که مورد توجه قرار گیرند. شاعر از بدی به ناتوانان برحذر می‌دارد و یادآور می‌شود که عریانی برخی افراد از لباس‌های ظاهری، نشان از ارج و قرب بیشتری دارد. در نهایت، او بر اهمیت عشق و محبت میان انسان‌ها تاکید می‌کند و می‌گوید که در دل عاشقان، چیزی ارزشمند وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.