شمارهٔ ۹۸ - اولین کابینه سردار سپه فرخی یزدی
فرخی یزدی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آنان که بی‌مطالعه تقدیر می‌کنند
خواب ندیده است که تعبیر می‌کنند
عمری بود که کافر راه محبتیم
ما را دگر برای چه تکفیر می‌کنند
بازیگران که با دم شیرند آشنا
غافل که تکیه بر دم شمشیر می‌کنند
در خاک پاک ری که عزازیل را رُنود
با آب رشوه راحت و تطهیر می‌کنند
تا زر بود میان ترازو من و ترا
با زور آن مساعده تسخیر می‌کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد رفتار انسان‌ها در مورد قضا و قدر و عشق پرداخته است. شاعر به کسانی که بدون فکر و مطالعه، قضاوت می‌کنند اشاره دارد و می‌گوید که آنها خواب‌های خود را تعبیر می‌کنند بدون اینکه حقیقت را درک کنند. او به وضعیت خود و سایرین که در عشق کافر شده‌اند، انتقاد می‌کند و می‌پرسد چرا دوباره به آنها اتهام می‌زنند. همچنین به افرادی که با خطرات آشنا هستند، اما ناآگاهانه عمل می‌کنند، و به فساد اجتماعی که با پول رشوه پیوند خورده است، اشاره می‌کند. در نهایت به نابرابری‌ها در جامعه و تسلط پول بر روابط اشاره دارد.