شمارهٔ ۲۹۱ فرخی یزدی
فرخی یزدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا درس محبت تو آموخته‌ایم
در خرمن عمر آتش افروخته‌ایم
بی‌جلوه شمع رویت از آتش غم
عمری‌ست که پروانه‌صفت سوخته‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به محبت و عشق اشاره می‌کند که در طول عمرش آن را آموخته و بر دلش تاثیرگذار بوده است. او از آتش دلتنگی و غم سخن می‌گوید و می‌گوید که بدون زیبایی و نور چهره محبوبش، مانند پروانه‌ای شده که از شعله آتش می‌سوزد. این اشعار نشان‌دهندهٔ عمق احساسات و دردهای عاطفی اوست.