اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۳۶ — دادم دل خود به عشق یاری که مپرس
- شمارهٔ ۳۹ — ما کاشف رمز علم الاسمائیم
- شمارهٔ ۳۸ — هر لحظه رخت بحسن دیگر بینم
- شمارهٔ ۴۰ — جامی که می دو کون را جاست منم
- شمارهٔ ۴۱ — من عاشق و رند و لاابالی شده ام
- شمارهٔ ۴۳ — ما مست مدام کوی آن خماریم
- شمارهٔ ۳۷ — ما محرم اسرار الهیم ای دل
- شمارهٔ ۴۲ — در بادیه عشق تو سرگردانم
- شمارهٔ ۴۸ — معشوقه پرست لاابالی مائیم
- شمارهٔ ۴۹ — شهباز فضای لامکانی مائیم
- شمارهٔ ۵۰ — واصل بجهان بی مثالی مائیم
- شمارهٔ ۵۱ — بینا بحقایق معانی مائیم
- شمارهٔ ۴۶ — در عشق تو بی مذهبم و بی دینم
- شمارهٔ ۴۷ — روی تو ز مرآت جهان می بینم
- شمارهٔ ۴۴ — ما چون ز ازل مست و خراب آمده ایم
- شمارهٔ ۴۵ — ما بنده عشق و از خرد آزادیم
- شمارهٔ ۵۴ — گفتی چو غمت رسد ترا غمخوارم
- شمارهٔ ۵۵ — تا در رخ خوب تو نگاهی کردم
- شمارهٔ ۵۷ — ما جمله جهان مصحف ذاتت دانیم
- شمارهٔ ۵۶ — ناظر بکتاب روی خوبان زانیم
- شمارهٔ ۵۹ — عالم ز جمال تو منور بینم
- شمارهٔ ۵۲ — در پرتوحسن دلبری حیرانم
- شمارهٔ ۵۸ — جانا ز جهان جمال تو می بینم
- شمارهٔ ۵۳ — عمری بامید وصل دلبر بودم