اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۴۹۰ — یاسیدی و یا سندی انت منیتی
- شمارهٔ ۴۸۳ — ببرد آخر دل و دینم بغارت ترک یغمائی
- شمارهٔ ۴۸۵ — خدا راای صبا از من دعائی
- شمارهٔ ۴۸۶ — تجلی العشق فی کل المجالی
- شمارهٔ ۴۸۸ — عاشقم برخط و خال و رخ مه سیمائی
- شمارهٔ ۴۸۹ — درآبکوی خرابات عشق اگر مردی
- شمارهٔ ۴۸۷ — ز تاب آتش شوقت شدم مجنون و شیدایی
- شمارهٔ ۴۸۴ — چون جهانرا پیش جانان نیست یک جو حرمتی
- شمارهٔ ۴۹۲ — سقانی شرابا من کؤوس المحبة
- شمارهٔ ۴۹۵ — اگر زلفین تو پر خم نبودی
- شمارهٔ ۴۹۳ — تغربت عن داری فیا طول غربتی
- شمارهٔ ۴۹۴ — مظهر کل ظهورش گرنه نفس ماستی
- شمارهٔ ۴۹۱ — سفری قد اخبر عن حضری
- شمارهٔ ۲ — داری سر جور و بیوفائی با ما
- شمارهٔ ۱ — از ما نبود نشان و نامی پیدا
- شمارهٔ ۳ — جان و دل من فدای جانان بادا
- شمارهٔ ۶ — مائیم مجرد از اضافات و نسب
- شمارهٔ ۸ — سرگشته چو گو شدم بمیدان غمت
- شمارهٔ ۵ — ای ذات تو برتر از خیال من و ما
- شمارهٔ ۷ — حال دل دیوانه عجایب حالیست
- شمارهٔ ۱۱ — خورشید رخ تو ماه تابان من است
- شمارهٔ ۹ — چون سبزه دمیده شد به بستان رخت
- شمارهٔ ۴ — ای ملک فراق جای دیرینه ما
- شمارهٔ ۱۰ — تا گشت دلم ز عشق پابست غمت