اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۶۵ — ای مونس جان من بگاه و بیگاه
- شمارهٔ ۶۳ — زان دم که شدیم آشنای غم تو
- شمارهٔ ۶۷ — ذاتست و صفات بیحد و اندازه
- شمارهٔ ۶۶ — ای روی ترا جمله جهان آئینه
- شمارهٔ ۶۰ — مشتاق جمال روی جان افروزم
- شمارهٔ ۶۱ — جز عشق تو نیست در جهان حاصل من
- شمارهٔ ۶۲ — دریای دلم نه قعر دارد نه کران
- شمارهٔ ۶۴ — ای عشق تو مونس دل دیوانه
- شمارهٔ ۷۱ — ای دل تو اگر باده عشقش نوشی
- شمارهٔ ۷۵ — بحرست مرا جام می و حق ساقی
- شمارهٔ ۶۸ — رندیم و حریف شاهد و پیمانه
- شمارهٔ ۷۲ — ای دل به غم فراق دایم خونی
- شمارهٔ ۷۳ — مائیم اسیر دام گیسوی کسی
- شمارهٔ ۷۴ — تا سنبل زلف تو برآشفت بروی
- شمارهٔ ۶۹ — ما را بجهان نیست بجز یک هوسی
- شمارهٔ ۷۰ — ای دیده همیشه طالب دیداری
- شمارهٔ ۷۷ — تا مستی هستیت نگردد لاشی
- شمارهٔ ۷۶ — ای در دل هر ذره ز تو سودائی
- شمارهٔ ۱ — جنبش بحر عشق پیداشد
- شمارهٔ ۲ — چو شاه از جای خود عزم سفر کرد
- شمارهٔ ۱ — ای که داری حسن جان افزای دوست
- شمارهٔ ۳ — جام جهان نما دل انسان کامل است
- شمارهٔ ۲ — یارم چو نقاب از رخ چون ماه گشودست
- شمارهٔ ۴ — دوش دیدم یار مست و جمله اغیار مست