اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۶ — هرکس که در حریم وصال تو محرم است
- شمارهٔ ۹ — یار در جانست و جان جویان که آن جانان کجاست
- شمارهٔ ۱۱ — یارم چو بناز و عشوه برخاست
- شمارهٔ ۸ — مائیم و عشق و مهر و وفا هر کجا که هست
- شمارهٔ ۵ — درد عشقش مرهم جان منست
- شمارهٔ ۱۰ — طالب وصل ترا خانه چه کعبه چه کنشت
- شمارهٔ ۷ — چو از عالم جمال او عیانست
- شمارهٔ ۱۲ — مرا با دوزخ و جنت چه کار است
- شمارهٔ ۱۷ — هر جا ظهور یافت کمال و صفای دل
- شمارهٔ ۱۶ — دوش اندر بزم وصل یار بودم تا به روز
- شمارهٔ ۱۸ — من که خورشید جمال تو عیان می بینم
- شمارهٔ ۱۹ — ما دل و دین در قمار عشق جانان باختیم
- شمارهٔ ۱۵ — آن دلبر پنهانی سرمست بصحرا شد
- شمارهٔ ۱۴ — آئینه خدا بخدا مرتضی علیست
- شمارهٔ ۲۰ — ما مست شراب لعل یاریم
- شمارهٔ ۱۳ — منادی در منادی این ندایست
- شمارهٔ ۲۴ — ما دو عالم را همه لا دیده ایم
- شمارهٔ ۲۵ — ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیم
- شمارهٔ ۲۷ — امام و هادی جانی علی ولی الله
- شمارهٔ ۲۱ — ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شوم
- شمارهٔ ۲۲ — کافر عشقم مسلمان نیستم
- شمارهٔ ۲۸ — توئی که مشرق انوار و ذات اسمائی
- شمارهٔ ۲۳ — من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشم
- شمارهٔ ۲۶ — ای عاشقان ای عاشقان مائیم عشق دلبران