فرخی سیستانی
زندگی‌نامهٔ فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
آثار فرخی سیستانی
شعرهای فرخی سیستانی
- شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح خواجه ابوسهل دبیر وزیرامیر یوسف — اندر آمد به باغ باد خزان
- شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح خواجه ابوالفتح فرزند وزیرگوید — سیه زلف آن سرو سیمین من
- شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح شمس الکفات احمد بن الحسن میمندی — گفتم گلست یا سمنست آن رخ و ذقن
- شمارهٔ ۱۵۵ - در وزارت یافتن خواجه احمد بن حسن میمندی بعد از عزل شش ساله — میغ بگشاد و دگرباره بیفروخت جهان
- شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی — مکن ای ترک مکن قدر چنین روز بدان
- شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی وزیر گوید — نگار من آن لعبت سیمتن
- شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح سلطان مسعود و فتوحات او و کشتن او شیر را — بدان خوشی و بدان نیکویی لب و دندان
- شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح شمس الکفات خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی — آمد آن نو بهار توبه‌شکن
- شمارهٔ ۱۶۶ - نیز در مدح خواجه فاضل ابوبکر حصیری ندیم سلطان گوید — ای پسر نیز مرا سنگدل و تند مخوان
- شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح خواجه عمید المک ابوبکرقهستانی عارض لشکر — بوستانیست روی کودک من
- شمارهٔ ۱۶۷ - نیز درمدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم گوید — من پار دلی داشتم بسامان
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح خواجه ابو سهل دبیر، عبدالله بن احمد بن لکشن وزیر ابویعقوب عضدالدوله یوسف بن سبکتگین — باغ پر گل شد و صحرا همه پر سوسن
- شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح خواجه ابوالحسن حجاج، علی بن فضل بن احمد گوید — بت من آن به دو رخ چون شکفته لاله ستان
- شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه — دی به سلام آمد نزدیک من
- شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح خواجه ابوالحسن حجاج علی بن فضل بن احمد گوید — پیچان درختی نام او نارون
- شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم سلطان محمود گوید — چند ازین تنگدلی ای صنم تنگ دهان
- شمارهٔ ۱۷۴ - در توصیف شکار سلطان گوید — اندر این هفته شکاری کرد کز اخبار آن
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح خواجه ابو علی حسنک وزیر — ای عهد من شکسته بدان زلف پر شکن
- شمارهٔ ۱۷۶ - در دعای سلطان و تقاضای ملازمت سفر گوید — ای بر گذشته از ملکان پایگاه تو
- شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح خواجه ابوسهل احمد بن حسن حمدوی گوید — سروی شنیده ای که بود ماه بار او ؟
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح ملک زاده مسعود بن محمود بن سبکتگین — ای خانه مبارک و باغ بآفرین
- شمارهٔ ۱۷۱ - درمدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر گوید — با کاروان حله برفتم ز سیستان
- شمارهٔ ۱۷۳ - در ذکر مسافرت از سیستان به بست و مدح خواجه منصور بن حسن میمندی — چون بسیج راه کردم سوی بست از سیستان
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ابو منصور دواتی قراتکین حاکم غرجستان — مرا دلیست که از چشم بد رسیده به جان