فرخی سیستانی
زندگی‌نامهٔ فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
آثار فرخی سیستانی
شعرهای فرخی سیستانی
- شمارهٔ ۲۰۸ - در توصیف باغ امیر یوسف سپهسالار گوید — باغیست دلفروز و سراییست دلگشای
- شمارهٔ ۲۰۹ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین سپاهسالار — ای ترک دگر خیره غم روزه نداری
- شمارهٔ ۲۰۳ - در مدح امیر محمد ولیعهد سلطان محمود — دلم مهربان گشت بر مهربانی
- شمارهٔ ۲۰۵ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین — دوش همه شب همی گریست به زاری
- شمارهٔ ۲۰۶ - در تهنیت مهرگان و مدح عضد الدوله امیر یوسف — مهرگان رسم عجم داشت به پای
- شمارهٔ ۲۰۷ - در بهبود یافتن امیر یوسف از مرض و مدح اوگوید — هزار منت بر ما فریضه کرد خدای
- شمارهٔ ۲۰۴ - در مدح محمدبن محمودبن ناصرالدین گوید — مرا دلیست گروگان عشق چندین جای
- شمارهٔ ۲۰۲ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود گوید — ای اَبر بهمنی که به چشم من اندری
- شمارهٔ ۲۱۶ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود غزنوی گوید — چون موی میان داری، چون کوه کمر داری
- شمارهٔ ۲۱۲ - در مدح خواجه عمید حامد بن محمدالمهتدی گوید — تا دل من ز دست من بستدی
- شمارهٔ ۲۱۴ - در مدح خواجه ابوسهل احمدبن حسن حمدوی گوید — ای پسر هیچ ندانم که چگونه پسری
- شمارهٔ ۲۱۰ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید — خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی
- شمارهٔ ۲۱۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود گوید — زنخدانی چون سیم وبراو از شبه خالی
- شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی گوید — دل من همی داد گفتی گوایی
- شمارهٔ ۲۱۵ - نیز در مدح خواجه ابوسهل حمدوی گوید — ای قصد تو به دیدن ایوان کسروی
- شمارهٔ ۱ - قطعه — خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم
- شمارهٔ ۴ - همو راست — سیاه‌چشما! مهر تو غم‌گسار من‌ست
- شمارهٔ ۷ - واو راست — باز یارب چونم از هجران دوست
- شمارهٔ ۵ - نیز او راست — چه کنم دل؟ که همه درد و غم من ز دل‌ست
- شمارهٔ ۶ - همو راست — طرب کنم که مرا جای شادی و طربست
- شمارهٔ ۸ - نیز او راست — مرا گر چو من دوستداری نباید
- شمارهٔ ۳ - نیز او راست — به حق آن که مرا هیچ کس به جای تو نیست
- شمارهٔ ۹ - همو راست — همی روی و من از رفتن تو ناخشنود
- شمارهٔ ۲ - و او راست — همه نعیم سمرقند سربه‌سر دیدم