قصاید — دیوان اشعار فیاض لاهیجی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - در توحید — ای بر فراز مسند الاّ گرفته جا
- شمارهٔ ۵ - تجدید مطلع — تو در آیینه می بینی که عالم گلستان بینی
- شمارهٔ ۲ - در توحید — ای مخترع این نه فلک دایره سان را
- شمارهٔ ۹ - در منقبت امیرالمومنین علی (ع) — شهید عشق تو آید به یاد جانش و لرزد
- شمارهٔ ۷ - مطلع دوم — پیش قصر قدرت افکنده ز ناخوش منظری
- شمارهٔ ۶ - در منقبت رسول اکرم(ص) — چشم دارد بر متاع ما سپهر چنبری
- شمارهٔ ۸ - در منقبت امیرالمومنین علی علیه السلام و اثبات ولایت و خلافت او — سزای امامت به صورت به معنی
- شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم(ص) و وصف معراج — ترا که مهر سپهری نزیبد ای دلبر
- شمارهٔ ۴ - در نعت حضرت رسول (ص) و وصف مرقد ایشان — دلا تا چند خود را فرش این نُه سایبان بینی
- شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم — در چمن پیش لبت وا نشد ار غنچه رواست
- شمارهٔ ۱۱ - در منقبت علی(ع) — به مشامم نرسد بوی گلی از چپ و راست
- شمارهٔ ۱۵ - در منقبت امیر مومنان علی(ع) — اگر صبا بگشاید ز زلف یار گره
- شمارهٔ ۱۰ - مطلع دوم — کند سپهر خم اندیشه کمانش و لرزد
- شمارهٔ ۱۴ - در منقبت و مدح علی(ع) — اگرم نه عافیت غمت رقم خلاصی جان دهد
- شمارهٔ ۱۶ - در منقبت امیرمومنان علی(ع) — ای لعل گرفته ز تکلم به گهر بر
- شمارهٔ ۱۷ - در منقبت حضرت فاطمه زهرا(س) — چنان به صحن چمن شد نسیم روح‌افزار
- شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم — جلوه ات دوش که سامان چمن می آراست
- شمارهٔ ۱۸ - در منقبت امام حسن مجتبی(ع) — بیا که شیشه قسم می‌دهد به عهد کهن
- شمارهٔ ۲۴ - در منقبت امام صادق(ع) — کمال عقل همین است در جهان غرور
- شمارهٔ ۲۲ - در منقبت امام زین‌العابدین(ع) — شکر خدا که با فلکم هیچ کار نیست
- شمارهٔ ۱۹ - مطلع دوم — نموده عارضت آن نور وادی ایمن
- شمارهٔ ۲۱ - مطلع دوم — زهی مکان تو از عرصه خیال برون
- شمارهٔ ۲۵ - تجدید مطلع — ندانم از نظر من چسان بود مستور
- شمارهٔ ۲۳ - در منقبت امام محمدباقر (ع) — طلسم رنگ چمن را بهار بسته چنان
- شمارهٔ ۲۰ - در منقبت سیدالشهداء امام حسین(ع) — به یار نامه نوشتم به خون صبر و سکون
- شمارهٔ ۲۸ - مطلع دوم — ز موج رنگ گل و سبزه در هوای بهار
- شمارهٔ ۳۱ - مطلع پنجم — خلاف رأی تو بر عقل آن چنان دشوار
- شمارهٔ ۳۳ - در منقبت امام علی‌النقی(ع) — ز شوخی نه در دیده آیی نه در بر
- شمارهٔ ۳۰ - مطلع چهارم — فغان ز کج‌روشی‌های چرخ ناهموار
- شمارهٔ ۲۹ - مطلع سوم — مرا دلی است ز درد فراق یار و دیار
- شمارهٔ ۲۷ - قصیده موسوم به معجزه‌الشوق در منقبت امام رضا(ع) — محیط عشق که ما مرکزیم و غم پرگار
- شمارهٔ ۳۲ - در منقبت امام محمدتقی(ع) — بی‌تو به زندان غم هیچ نجنبم ز جا
- شمارهٔ ۲۶ - در منقبت امام موسی کاظم(ع) — ز تاب شعشه آفتاب در سرطان
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح استاد خود ملاصدرا — ماه نو عید و صد چنین باد
- شمارهٔ ۳۴ - در منقبت امام حسن عسگری(ع) — تا کی از حوت کند جا به حمل مهر بدل
- شمارهٔ ۴۰ - در مدح ملاصدرا — رسید مژده که آمد پناه دولت و دین
- شمارهٔ ۳۷ - در مدح میرداماد — ز باد حادثه آخر باین شدم دلشاد
- شمارهٔ ۳۵ - در منقبت حضرت صاحب‌الامر(عج) — کنون خوشست کشیدن شراب خنده گل
- شمارهٔ ۳۶ - در عبرت و تخلص به نام نامی ولی‌عصر(عج) — تا به کی غافل توان بودن ز مکر روزگار
- شمارهٔ ۳۸ - شاید در مدح میرداماد باشد — عشق در کام من اول زهر سودا ریخته
- شمارهٔ ۴۱ - در رثای صدرالحکما ملاصدرای شیرازی — زین هفت‌خوان که پایه او بر سر فناست
- شمارهٔ ۴۲ - در مدح شاه صفی — پرده از رخ برفکن وز گوشه ابرو نقاب
- شمارهٔ ۴۳ - مطلع دوم — ای به دیدار گل رویت چمن را آب و تاب
- شمارهٔ ۴۹ - مطلع دوم — ای روزگار را به وجود تو خرّمی
- شمارهٔ ۴۸ - در مدح سلطان العلما خلیفه سلطان وزیر شاه عباس دوم — اکنون که تازه گشت دلا عهد خرّمی
- شمارهٔ ۴۷ - در مدح شاه‌عباس دوم — مبارک جهان را نشاط جوانی
- شمارهٔ ۴۴ - مطلع سوم — بر سریر پادشاهی پادشاه کامیاب
- شمارهٔ ۴۵ - در مدح شاه صفی — شکر که گردید ز لطف خدای
- شمارهٔ ۴۶ - در مدح شاه‌عباس ثانی — داد باد صبح رنگین مژده‌ای از نوبهار
- شمارهٔ ۵۰ - در مدح میرزا حبیب‌اللّه صدر و اعتذار از وی — درین رباط دو در نه مسافرم نه مقیم
- شمارهٔ ۵۳ - در مدح مرتضی قلی‌خان — زبان اهل سخن تا به حرف گردانست
- شمارهٔ ۵۱ - تجدید مطلع — ز ناتوانی از خویش می‌روم چو نسیم
- شمارهٔ ۵۲ - در مدح میرزا رفیع وزیر و توصیف آستانه حضرت معصومه (س) — به خانه‌ای که تو کردی دمی درو مسکن