ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۳۵ — همه شب بنالید تا روز پاک
- بخش ۳۸ — از آن پس خروش آمد از دیده‌گاه
- بخش ۳۷ — فرستاده آمد به نزدیک شاه
- بخش ۳۶ — چو از روز نه ساعت اندر گذشت
- بخش ۴ — چو آگاه شد شهریار جهان
- بخش ۱ - اندر ستایش سلطان محمود — ز یزدان بر آن شاه باد آفرین
- بخش ۲ — چو شد کار پیران ویسه به سر
- بخش ۳ — سپهدار توران از آن سوی جاج
- بخش ۶ — بفرمود تا قارن نیک‌خواه
- بخش ۹ — چو نیمی ز تیره شب اندر گذشت
- بخش ۱۲ — دو هفته بر این گونه شادان بزیست
- بخش ۱۰ — بفرمود تا پیش او شد دبیر
- بخش ۱۱ — وز آن سوی گنگ اندر افراسیاب
- بخش ۵ — بدو گفت شاه ای سرفراز مرد
- بخش ۷ — چو روشن شد آن چادر لاژورد
- بخش ۸ — چو خورشید برزد سر از برج گاو
- بخش ۱۷ — وز آن پس برآمد ز لشکر خروش
- بخش ۱۶ — دبیر نویسنده را پیش خواند
- بخش ۱۴ — چو از جهن پیغام بشنید شاه
- بخش ۱۳ — دگر روز چون خور برآمد ز راغ
- بخش ۱۹ — بفرمود تا پیش او شد دبیر
- بخش ۲۰ — وز آن پس بیامد خرامان دبیر
- بخش ۱۸ — به ره کنده پیش و پس اندر سپاه
- بخش ۱۵ — یکی تاج دادش زبرجد نگار