ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۱۲ — نویسندهٔ نامه را خواند و گفت
- بخش ۱۱ — دو بهره چو از تیره شب درگذشت
- بخش ۱۶ — از اسبان گله هرچ شایسته بود
- بخش ۱۴ — یکی نامه فرمود پس تا دبیر
- بخش ۱۳ — دبیر خردمند را پیش خواند
- بخش ۱۷ — به شبگیر چون تاج بر سر نهاد
- بخش ۱۵ — سر نامه کرد آفرین از نخست
- بخش ۱۸ — دو رویه ز لشکر برآمد خروش
- بخش ۲۵ — به پنجم چو رهام گودرز بود
- بخش ۲۱ — نخستین فریبرز نیو دلیر
- بخش ۲۳ — سه دیگر سیامک ز توران سپاه
- بخش ۲۶ — ششم بیژن گیو و رویین دمان
- بخش ۲۲ — و دیگر گروی زره دیو نیو
- بخش ۲۴ — چهارم فروهل بد و زنگله
- بخش ۱۹ — پر از کینه سالار توران سپاه
- بخش ۲۰ — سپهدار ترکان برآراست کار
- بخش ۲۷ — برون تاخت هفتم ز گردان هجیر
- بخش ۲۹ — برون رفت گرگین نهم کینه‌خواه
- بخش ۳۰ — دهم برته با کهرم تیغ‌زن
- بخش ۲۸ — به هشتم ز گردان ناماوران
- بخش ۳۴ — چو از دور لهاک و فرشیدورد
- بخش ۳۲ — چو نزدیک بنگاه و لشکر شدند
- بخش ۳۱ — سپهدار ایران و توران دژم
- بخش ۳۳ — چو لشکر چنین پاسخ آراستند