ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۲۷ — چو با ایمنی گشت کاووس جفت
- بخش ۲۳ — به جیحون گذر کرد بر سوی بلخ
- بخش ۲۶ — بیامد جهاندار با تیغ تیز
- بخش ۲۴ — از آن پس چنان بد که افراسیاب
- بخش ۲۸ — بر این گونه تا سالیان گشت شصت
- بخش ۲۲ — پس آگاهی آمد به افراسیاب
- بخش ۲۵ — چنان بد که گودرز کشوادگان
- بخش ۲۱ — فرستادهٔ شاه چون بازگشت
- بخش ۳۳ — چو بشنید خسرو ز دستان سخن
- بخش ۲۹ — شب و روز یک هفته بر پای بود
- بخش ۳۱ — جهاندار شد پیش برتر خدای
- بخش ۳۶ — چو دستان شنید این سخن خیره شد
- بخش ۳۴ — غمی شد دل ایرانیان را ز شاه
- بخش ۳۲ — سر هفته را زال و رستم به هم
- بخش ۳۰ — چو یک هفته بگذشت ننمود روی
- بخش ۳۵ — چو کیخسرو آن گفت ایشان شنید
- بخش ۴۰ — بفرمود تا رفت پیشش دبیر
- بخش ۴۲ — چو گودرز بنشست برخاست طوس
- بخش ۴۱ — جهاندیده گودرز برپای خاست
- بخش ۳۸ — به هشتم نشست از بر گاه شاه
- بخش ۳۹ — به ایرانیان گفت هنگام من
- بخش ۳۷ — شهنشاه بر تخت زرین نشست
- بخش ۴۳ — ز کار بزرگان چو پردخته شد
- بخش ۴۴ — به ایرانیان گفت پیروز شاه