ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۴۵ — چو بهری ز تیره شب اندر چمید
- بخش ۴۶ — و زآن پس بخوردند چیزی که بود
- بخش ۴۷ — چو لهراسب آگه شد از کار شاه
- بخش ۴ — شب تیره شبدیز لهراسپی
- بخش ۱ — چو لهراسپ بنشست بر تخت داد
- بخش ۲ — دو فرزند بودش به کردار ماه
- بخش ۳ — همی رفت گشتاسپ پرتاب و خشم
- بخش ۵ — چو گشتاسپ نزدیک دریا رسید
- بخش ۶ — همی بود گشتاسپ دل مستمند
- بخش ۱۳ — به قیصر خزر بود نزدیکتر
- بخش ۸ — چو بشنید قیصر بر آن برنهاد
- بخش ۷ — چنان بود قیصر بدانگه برای
- بخش ۱۱ — ز میرین یکی بود کهتر به سال
- بخش ۱۰ — چو نزدیک شد بیشه و جای گرگ
- بخش ۱۲ — بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست
- بخش ۹ — یکی رومئی بود میرین به نام
- بخش ۱۴ — چو خورشید شد بر سر کوه زرد
- بخش ۱۶ — پر اندیشه بنشست لهراسپ دیر
- بخش ۱۷ — چو برخاست قیصر به گشتاسپ گفت
- بخش ۱۵ — برین نیز بگذشت چندی سپهر
- بخش ۱ - به خواب دیدن فردوسی دقیقی را — چنان دید گوینده یک شب به خواب
- بخش ۲ - سخن دقیقی — چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت
- بخش ۳ - سخن دقیقی — چو یک چند سالان برآمد برین
- بخش ۴ - سخن دقیقی — چو چندی برآمد برین روزگار