ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۴ — ببخشود یزدان جوانیش را
- بخش ۷ — چو آمد بر شاه کهترنواز
- بخش ۸ — چو گرگین نشان تهمتن شنید
- بخش ۱ — شبی چون شبه روی شسته به قیر
- بخش ۳ — چو بگذشت یک چندگاه این چنین
- بخش ۶ — نویسندهٔ نامه را پیش خواند
- بخش ۵ — چو یک هفته گرگین بره‌بر بپای
- بخش ۲ — چو کیخسرو آمد به کین خواستن
- بخش ۱۲ — برفتند با رستم آن هفت گرد
- بخش ۱۱ — بدانگه که رستم ببربر گره
- بخش ۱۳ — چو خورشید سر برزد از کوهسار
- بخش ۱۰ — منیژه خبر یافت از کاروان
- بخش ۱۴ — چو آگاهی آمد بشاه دلیر
- بخش ۹ — چو سالار نوبت بیامد بدر
- بخش ۱ — جهان چون به زاری برآید همی
- بخش ۲ — دل شاه ترکان چنان کم شنود
- بخش ۷ — وز آن لشکر ترک هومان دلیر
- بخش ۶ — به روز چهارم ز پیش سپاه
- بخش ۳ — پس آگاهی آمد به پیروز شاه
- بخش ۹ — خبر شد به بیژن که هومان چو شیر
- بخش ۵ — چو گیو اندر آمد به پیش پدر
- بخش ۴ — بی آزار لشکر به فرمان شاه
- بخش ۱۰ — وزآن جایگه روی برگاشتند
- بخش ۸ — نشست از بر زین سپیده‌دمان