ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۲۹ — سرانجام گشتاسپ بنمود پشت
- بخش ۳۳ — ازان پس بیامد به پرده‌سرای
- بخش ۳۰ — یکی مایه‌ور پور اسفندیار
- بخش ۳۱ — چو شب شد چو آهرمن کینه‌خواه
- بخش ۳۲ — برآمد بران تند بالا فراز
- بخش ۳ — غم آمد همه بهرهٔ گرگسار
- بخش ۲ — سخن گوی دهقان چو بنهاد خوان
- بخش ۱ - داستان هفتخوان اسفندیار — کنون ز این سپس هفتخوان آورم
- بخش ۱۱ — شب آمد یکی آتشی برفروخت
- بخش ۱۰ — چو خورشید تابان ز گنبد بگشت
- بخش ۸ — چو یک پاس بگذشت از تیره شب
- بخش ۵ — از آن کار پر درد شد گرگسار
- بخش ۶ — جهانجوی پیش جهان‌آفرین
- بخش ۴ — بفرمود تا پیش او گرگسار
- بخش ۹ — وز انجا بیامد به پرده‌سرای
- بخش ۷ — از آن پس بفرمود تا گرگسار
- بخش ۱۵ — چو آن نامه برخواند اسفندیار
- بخش ۱۴ — دبیر جهاندیده را پیش خواند
- بخش ۱۲ — چو تاریکتر شد شب اسفندیار
- بخش ۱۳ — چو ماه از بر تخت سیمین نشست
- بخش ۲ — ز بلبل شنیدم یکی داستان
- بخش ۴ — به فرزند پاسخ چنین داد شاه
- بخش ۳ — چو بگذشت شب گرد کرده عنان
- بخش ۱ - آغاز داستان — کنون خورد باید می خوش‌گُوار