ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۶ — به شبگیر هنگام بانگ خروس
- بخش ۵ — کتایون چو بشنید شد پر ز خشم
- بخش ۷ — بفرمود تا بهمن آمدش پیش
- بخش ۹ — یکی کوه بد پیش مرد جوان
- بخش ۸ — سخنهای آن نامور پیشگاه
- بخش ۱۱ — ز رستم چو بشنید بهمن سخن
- بخش ۱۰ — چو بشنید رستم ز بهمن سخن
- بخش ۱۲ — بفرمود کاسپ سیه زین کنید
- بخش ۱۵ — چنین گفت با رستم اسفندیار
- بخش ۱۷ — چو از رستم اسفندیار این شنید
- بخش ۱۳ — چو رستم برفت از لب هیرمند
- بخش ۱۸ — چنین گفت رستم به اسفندیار
- بخش ۱۶ — بدو گفت رستم که آرام گیر
- بخش ۱۹ — چنین پاسخ آوردش اسفندیار
- بخش ۲۰ — چو رستم بدر شد ز پرده‌سرای
- بخش ۱۴ — نشست از بر رخش چون پیل مست
- بخش ۲۵ — وزان روی رستم به ایوان رسید
- بخش ۲۲ — چو شد روز رستم بپوشید گبر
- بخش ۲۳ — بدانگه که رزم یلان شد دراز
- بخش ۲۱ — چو رستم بیامد به ایوان خویش
- بخش ۲۷ — سپیده همانگه ز که بر دمید
- بخش ۲۴ — کمان برگرفتند و تیر خدنگ
- بخش ۲۸ — بدانست رستم که لابه به کار
- بخش ۲۶ — ببودند هر دو بران رای مند