ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۲ — چنان بد که از تازیان صدهزار
- بخش ۴ — شبی خفته بد ماه با شهریار
- بخش ۳ — شد از جنگ نیزه‌وران تا به روم
- بخش ۱ — چو دارا به دل سوک داراب داشت
- بخش ۴ — چو خورشید برزد سر از کوه و راغ
- بخش ۲ — بمرد اندران چند گه فیلقوس
- بخش ۵ — چو دارا ز پیش سکندر برفت
- بخش ۳ — سکندر چو بشنید کامد سپاه
- بخش ۷ — دبیر جهاندیده را پیش خواند
- بخش ۱۰ — ز کرمان کس آمد سوی اصفهان
- بخش ۶ — سکندر چو از کارش آگاه شد
- بخش ۸ — چو آن پاسخ نامه دارا بخواند
- بخش ۹ — به نزدیک اسکندر آمد وزیر
- بخش ۱ — سکندر چو بر تخت بنشست گفت
- بخش ۳ — دلارای چون آن سخنها شنید
- بخش ۲ — بفرمود تا پیش او شد دبیر
- بخش ۸ — چو نامه بر کید هندی رسید
- بخش ۷ — سکندر چو کرد اندر ایران نگاه
- بخش ۱۱ — فرستاده برگشت زان مرز و بوم
- بخش ۹ — فرستاده آمد به کردار باد
- بخش ۴ — ز عموریه مادرش را بخواند
- بخش ۱۰ — گزین کرد زان رومیان مرد چند
- بخش ۵ — چنین گفت گویندهٔ پهلوی
- بخش ۶ — چو بشنید مهران ز کید این سخن