ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۷ — چو بنشست می خواست از بامداد
- بخش ۸ — برین‌گونه بگذشت سالی تمام
- بخش ۴ — ز پیش سواران چو ره برگرفت
- بخش ۵ — برفت و بیامد به ایوان خویش
- بخش ۶ — چو یوز شکاری به کار آمدش
- بخش ۱۰ — دگر هفته با موبدان و ردان
- بخش ۳ — چنان بد که روزی به نخچیر شیر
- بخش ۹ — بیامد سوم روز شبگیر شاه
- بخش ۱۳ — به هشتم بیامد به دشت شکار
- بخش ۱۸ — دگر هفته تنها به نخچیر شد
- بخش ۱۷ — دگر روز چون تاج بفروخت هور
- بخش ۱۱ — دگر هفته آمد به نخچیرگاه
- بخش ۱۲ — به روز سدیگر برون رفت شاه
- بخش ۱۵ — بخفت آن شب و بامداد پگاه
- بخش ۱۶ — بفرمود تا تخت شاهنشهی
- بخش ۱۴ — وزانجا برانگیخت شبرنگ را
- بخش ۲۴ — چو شد ساخته کار آتشکده
- بخش ۲۶ — به نرسی چنین گفت یک روز شاه
- بخش ۲۳ — چو شد کار توران زمین ساخته
- بخش ۲۵ — سیوم روز بزم ردان ساختند
- بخش ۲۱ — وزان روی بهرام بیدار بود
- بخش ۲۰ — برین‌گونه یک چند گیتی بخورد
- بخش ۱۹ — همی بود یک چند با مهتران
- بخش ۲۲ — بیاسود در مرو بهرام‌گور