ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۳ — همی بود شاپور با داد و رای
- بخش ۲ — وزان پس پراگنده شد آگهی
- بخش ۱ — سر گاه و دیهیم شاه اورمزد
- بخش ۲ — چو دانست کز مرگ نتوان گریخت
- بخش ۲ — برو نیز بگذشت سال دراز
- بخش ۱ — چو بهرام بنشست بر تخت زر
- پادشاهی بهرام نوزده سال بود — چو بهرام در سوک بهرامشاه
- پادشاهی بهرام بهرامیان — چو بنشست بهرام بهرامیان
- پادشاهی نرسی بهرام — چو نرسی نشست از بر تخت عاج
- پادشاهی اورمزد نرسی — چو بر گاه رفت اورمزد بزرگ
- بخش ۲ — چو یک چند بگذشت بر شاه روز
- بخش ۱ — به شاهی برو آفرین خواندند
- بخش ۴ — ز خاور چو خورشید بنمود تاج
- بخش ۳ — به شبگیر شاپور یل برنشست
- بخش ۶ — چنین تا برآمد برین چندگاه
- بخش ۵ — چنان بد که یک روز با تاج و گنج
- بخش ۸ — ببود آن شب و خورد و گفت و شنید
- بخش ۹ — چو پالیزبان گفت و موبد شنید
- بخش ۱۲ — عرض‌گاه و دیوان بیاراستند
- بخش ۱۳ — یکی مرد بود از نژاد سران
- بخش ۱۱ — چو شب دامن روز اندر کشید
- بخش ۷ — چو بر زد سر از برج شیر آفتاب
- بخش ۱۰ — بسی برنیامد برین روزگار
- بخش ۱۴ — برانوش چون پاسخ نامه دید