ابوالقاسم فردوسی
زندگی‌نامهٔ فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۲۹ ه.ق، ۳۱۹ ه.خ - درگذشتهٔ پیش از ۴۱۱ ه.ق، ۳۹۷ ه.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته و ستوده شده است. شاهنامهٔ فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.
آثار فردوسی
شعرهای فردوسی
- بخش ۳۱ — چو بنهاد بر نامه‌بر مهر شاه
- بخش ۲۷ — سپهبد فرستاده را پیش خواند
- بخش ۲۸ — چو خورشید بر چرخ بنمود دست
- بخش ۳۰ — وَزیر خردمند بر پای خاست
- بخش ۳۲ — چو بشنید شد نامه را خواستار
- بخش ۳۳ — چو بشنید شنگل به بهرام گفت
- بخش ۳۴ — ز بهرام شنگل شد اندرگمان
- بخش ۲۹ — چو از کار رومی بپردخت شاه
- بخش ۳۹ — چو بهرام با دخت شنگل بساخت
- بخش ۴۰ — سواری ز قنوج تازان برفت
- بخش ۴۱ — چو آگاهی آمد به ایران که شاه
- بخش ۳۶ — یکی اژدها بود بر خشک و آب
- بخش ۳۵ — یکی کرگ بود اندران شهر شاه
- بخش ۴۲ — پس آگاه شد شنگل از کار شاه
- بخش ۳۷ — همان شاه شنگل دلی پر ز درد
- بخش ۳۸ — چو زین آگهی شد به فغفور چین
- بخش ۴۵ — ازان پس به هرسو یکی نامه کرد
- بخش ۴۳ — بیامد ز میدان چو تیر از کمان
- بخش ۴۴ — چو باز آمد از راه بهرامشاه
- بخش ۴۶ — برین سان همی خورد شست و سه سال
- بخش ۲ - پادشاهی هرمز یک سال بود — چو هرمز برآمد به تخت پدر
- بخش ۱ - پادشاهی یزدگرد هجده سال بود — چو شد پادشا بر جهان یزدگرد
- بخش ۳ - پادشاهی پیروز بیست و هفت سال بود — بیامد به تخت کیی برنشست
- بخش ۴ - پادشاهی بلاش پیروز چهار سال بود — چو بنشست با سوگ ماهی بلاش