قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح امیر ابوالقاسم عبدالله بن وهسودان — گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان
- شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح شاه ابوالحسن علی لشگری — گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح امیر ابوالفتح — مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانون
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ابومنصور وهسودان — که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندان
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مدح شرف الدین و شمس الدین — مجلس است این مگر بهشت برین
- شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح عمیدالملک ابونصر — لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابان
- شمارهٔ ۱۷۴ - در مدح ابونصر مملان — منم غلام خداوند زلف غالیه گون
- شمارهٔ ۱۷۳ - در مدح ابونصر مملان بن وهسودان — من آن کشیدم و آن دیدم از غم هجران
- شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح ابونصر مملان — هوا همی بنکارد بحله روی چمن
- شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شرف الدین و شمس الدین — نشاط دل کن و از لعل یار پروردین
- شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح شاه ابومنصور مملان — هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربان
- شمارهٔ ۱۸۳ - فی المدیحه — ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاه
- شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر — مهر جانان چون روان اندر تن من شد روان
- شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح شاه جستان و امیر شمس الدین — هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئین
- شمارهٔ ۱۷۸ - فی المدیحه — هر آنچه هست نهان از منجمان جهان
- شمارهٔ ۱۸۲ - فی المدیحه — ایا بهار من و عید نیکوان سپاه
- شمارهٔ ۱۸۷ - فی المدیحه — آدینه و مهرگان و ماه نو
- شمارهٔ ۱۹۱ - در مدح امیر جوانشیر — ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواری
- شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح امیر جستان و امیر ابوالمعالی — بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماه
- شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح عمادالدین ابونصر — ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانی
- شمارهٔ ۱۸۸ - فی المدیحه — مرا هجران آن آهوی آمو
- شمارهٔ ۱۸۴ - فی المدیحه — ای روی تو از چشمه خورشید سما به
- شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح ابونصر مملان — ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردی
- شمارهٔ ۱۸۶ - در مدح شاه ابومنصور — فغان من همه زان زلف تابدار سیاه