قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۳ - در مدح میر ابوالمعالی شمس الدین — بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنی
- شمارهٔ ۴ - در مدح ابوالفضل علی — سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شد
- شمارهٔ ۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری — هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شد
- شمارهٔ ۴ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر — یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بار
- شمارهٔ ۵ - در مدح امیر ابراهیم بن حسن — آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست
- شمارهٔ ۳ - در مدح شاه ابوالخلیل جعفر — تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کرد
- شمارهٔ ۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری — باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کند
- شمارهٔ ۱ - ترکیب بند — نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همی
- شمارهٔ ۶ - در مدح یمین الدین محمد — باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد باد
- شمارهٔ ۲ - مسمط در مدح امیر شمس الدین — بتی کام روان بت پرستان
- شمارهٔ ۱ - مسمط در مدح شاه ابوالخلیل جعفر — نگاری لاله رخسار و سمنبر
- شمارهٔ ۱ — بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا
- شمارهٔ ۴ — ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلا
- شمارهٔ ۲ — دلا تا کی همی جوئی منی را
- شمارهٔ ۵ — ای مایه شده دیدن تو روزبهی را
- شمارهٔ ۳ — مرا بی وفا خواند آن بی وفا
- شمارهٔ ۱۰ — بسرای سپنج مهمان را
- شمارهٔ ۹ — ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشت
- شمارهٔ ۶ — نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب
- شمارهٔ ۱۱ — ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست
- شمارهٔ ۷ — اگر به بستان آسیب دید نار از سیب
- شمارهٔ ۸ — سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب
- شمارهٔ ۱۳ — چو باد خزان بگذرد بر درخت
- شمارهٔ ۱۲ — ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست