قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۲۰ — ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست
- شمارهٔ ۱۴ — شهریارا خرمی کن کاول شهریور است
- شمارهٔ ۱۶ — مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت
- شمارهٔ ۱۵ — تا نگارین من سرائی گشت
- شمارهٔ ۱۷ — همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد است
- شمارهٔ ۱۸ — این جهان را سایه تو باد بر سر جاودان
- شمارهٔ ۱۹ — گوشی که در حلقه او بود لفظ تو
- شمارهٔ ۲۱ — بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست
- شمارهٔ ۲۹ — خدایگان جهان را طبیب دارو داد
- شمارهٔ ۲۷ — فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد
- شمارهٔ ۲۴ — بدست تو ملکا ملک خسروانی هست
- شمارهٔ ۲۸ — اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین باد
- شمارهٔ ۲۲ — تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه است
- شمارهٔ ۲۶ — ملکان را ز آسمان کبود
- شمارهٔ ۲۳ — ای با خدای و با همه خلق خدای راست
- شمارهٔ ۲۵ — بار خدایا ز مرگ منت چه آید
- شمارهٔ ۳۵ — چو باد خزان بر درختان وزید
- شمارهٔ ۳۷ — شاه شدادی همیشه تندرست و شاد باد
- شمارهٔ ۳۱ — دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید
- شمارهٔ ۳۴ — خدایگانا چشم دلت فروخته باد
- شمارهٔ ۳۲ — رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد
- شمارهٔ ۳۳ — خدایگانا با تو زمانه ساخته باد
- شمارهٔ ۳۰ — ماهی دل من بر دو دل خویش بمن داد
- شمارهٔ ۳۶ — تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد